raindrops

Πηγή FrontiersonHumanNeuroscience

Αρκετές προηγούμενες μελέτες, όπως επισημαίνουν οι Αμερικανοί ερευνητές, συνηγορούν στην υπόθεση ότι ο διαλογισμός βελτιώνει τον έλεγχο των συναισθημάτων καταστέλλοντας τη λειτουργία της αμυγδαλής, μιας περιοχής του εγκεφάλου που ειδικεύεται στην επεξεργασία αρνητικών συναισθημάτων, όπως ο φόβος, ο θυμός κ.α..

Οι μεταβολές αυτές, μέχρι σήμερα, είχαν παρατηρηθεί μόνο τη διάρκεια του διαλογισμού. Με τα πειράματα στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης υποδεικνύεται ότι τα οφέλη του διαλογισμού μπορεί να είναι ανθεκτικά στο χρόνο και να επεκτείνονται στην καθημερινότητα του ανθρώπου.

Οι ερευνητές εξέτασαν εθελοντές που δεν είχαν προηγούμενη εμπειρία στο διαλογισμό.  Χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη εκπαιδεύτηκε για οκτώ εβδομάδες σε μια τεχνική που ονομάζεται «διαλογισμός προσοχής και επίγνωσης» (mindful attention meditation). Πρόκειται για μορφή διαλογισμού, στην οποία το πρόσωπο μαθαίνει να εστιάζει την προσοχή του σε εσωτερικές διαδικασίες όπως η αναπνοή, οι σκέψεις και τα συναισθήματα.

Η δεύτερη ομάδα εκπαιδεύτηκε το ίδιο χρονικό διάστημα στον «συμπονετικό διαλογισμό» (compassionate meditation) κατά τον οποίο προάγεται η αγάπη η συμπόνια για τον εαυτό και τους άλλους. Μία τρίτη ομάδα ελέγχου δεν διαλογίστηκε καθόλου.

Μετά τα μαθήματα των οκτώ εβδομάδων, δώδεκα πρόσωπα από κάθε ομάδα εξετάστηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Μασαχουσέτης με τη μέθοδο του λειτουργικού μαγνητικού συντονισμού, που παρακολουθεί την εγκεφαλική δραστηριότητα. Την ώρα της εξέτασης, οι εθελοντές κλήθηκαν να κοιτάζουν φωτογραφίες με αρνητικό, θετικό ή ουδέτερο περιεχόμενο.

Η ομάδα «διαλογισμού προσοχής και επίγνωσης», έδειξε μειωμένη ενεργοποίηση της δεξιάς αμυγδαλής σε όλες τις εικόνες, συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Ένδειξη ότι ο διαλογισμό προάγει τη συναισθηματική σταθερότητα και περιορίζει το στρες.

Διαφορετικά ήταν τα αποτελέσματα στην ομάδα του «συμπονετικού διαλογισμού». Και σε αυτή την περίπτωση, η ενεργοποίηση της αμυγδαλής ήταν μειωμένη με την παρουσίαση θετικών και ουδέτερων εικόνων. Στην παρουσίαση αρνητικών εικόνων, όμως -οι οποίες έδειχναν ανθρώπους να υποφέρουν- η αντίδραση της δεξιάς αμυγδαλής ήταν μεγαλύτερη από το κανονικό, ένδειξη ότι τα άτομα είχαν αναστατωθεί περισσότερο. Δεδομένου ότι ο "διαλογισμός συμπόνιας" σχεδιάστηκε να ενισχύει τα συναισθήματα συμπόνιας, φαίνεται λογικό να αυξάνει την απόκριση της αμυγδαλής όταν κανείς βλέπει ανθρώπους να υποφέρουν. Η αυξημένη αντίδραση της δεξιάς αμυγδαλής βρέθηκε να συνδέεται με μειωμένη βαθμολόγηση στις δοκιμασίες κατάθλιψης, γεγονός που υποδεικνύει ότι η συμπόνια προς τους συνανθρώπους ίσως είναι ωφέλιμη και για εμάς τους ίδιους.

Τα ευρήματα της έρευνας βρίσκονται σε συμφωνία με τη γενική υπόθεση ότι ο διαλογισμός ενδέχεται να οδηγεί σε σταθερές, ωφέλιμες μεταβολές στην εγκεφαλική λειτουργία, ειδικά όσον αφορά την επεξεργασία των συναισθημάτων.